Historia Kościoła

Nasz kościół i klasztor Ojców Bernardynów, pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy, usytuowany jest w Zakopanem u samego podnóża Tatr. Początki tego miejsca sięgają roku 1902 – wtedy Prowincja Bernardyńska zakupiła willę dla starszych chorych zakonników. Przez szereg lat budynek z przyległą kaplicą był systematycznie rozbudowywany i upiększany. W roku 1958 erygowano dom zakonny, a w 1984 r. utworzono parafię. To przedsięwzięcie było bodźcem do dalszej, jeszcze bardziej efektywnej pracy zakonników, dzięki której w 1999 r. oddano do użytku nowy dom zakonny, a w 2001 r. powiększono kościół o nowe prezbiterium.

Te prace były i są nadal kontynuowane dzięki modlitwie, ofiarności oraz zaangażowaniu parafian i dobrodziejów. W ich intencji w każdą niedzielę o godz. 11:30 odprawiana jest Msza św.

Wnętrze kościoła w całości wykonane jest z drewna i utrzymane w stylu góralskim. W ołtarzu głównym znajduje się drewniana rzeźba św. Antoniego, wykonana przez artystę rzeźbiarza Pawła Szczerbę. Boczne ołtarze zostały poświęcone Matce Bożej Nieustającej Pomocy i św. Franciszkowi. Na placu kościelnym znajduje się pomnik poświęcony ofiarom komunistycznego terroru, a od 2016 r. tablica pamiątkowa poświęcona bł. ks. Jerzemu Popiełuszce.

św. Antoni
św. Antoni